Mooi vaarseizoen toegewenst

Smeriggat, zeehonden, west van Engelsmanplaat

We wensen alle eigenaren van een Westerdijk zeeschouw een heerlijk (vaar)seizoen toe. Voor wie alleen met onderhoud, restauratie of renovatie bezig is, goede voortgang. Het is de moeite waard.

Heremietkreeft,  met huis op maat

Met ons 'huis' op maat, 'Weerlicht', gaan we, Luuk en Els, richting Denemarken na een paar prachtige lange weekenden op het oostwad, deels geankerd,
drooggevallen bij Engelsmanplaat en Schiermonnikoog, deels de nachten in de haven van Schiermonnikoog gelegen. Voor wie nog niet eerder op het wad was, het is een uitstekende omgeving om van alles wat het wad te bieden heeft, uit te proberen, afhankelijk van weer en tij.
Uw ervaringen met de Westerdijk zeeschouw vernemen we graag op Westerdijkzeeschouwencontact@gmail.com Na de vakantieperiode kunnen we leerzame ervaringen op dit blog plaatsen.

Beetje scheef en voorover

Lepelaars in geultje Schier, begin vloed

Toegangsgeultje naar Schier bij eb, boeien en nu extra prikken

Jachthaven Schiermonnikoog, eb

Uitwisseling

Najade en Weerlicht 

Het seizoen 2015 nadert haar einde. We bezochten kortgeleden, voor ons dichtbij vanuit Lauwersoog, de jachthaven van Schiermonnikoog. Behalve een ongelooflijke hoeveelheid blubs bij laagwater troffen we daar de opvarenden van een opvallend gekleurde 9m Westerdijk zeeschouw. De boot heet 'NAJADE'. Gebouwd in 1970. Bastiaan en Lydia, met zoon Tygo, zijn eigenaar van deze boot sinds 2013. Die kleur zat er al op. Het went, zeggen ze. Het heeft wel wat, vind ik. De bijnaam blijkt  'de zuurstok' te zijn.
Hun tweede seizoen en al veel met de boot beleefd. En al veel aan gedaan, ook al zie je vanaf de steiger dat er ook nog een heleboel moet gebeuren. Gelukkig deinzen deze begin veertigers daar niet voor terug, genieten ondertussen van hun bezit en bezoeken het wad. Een van hun eerste nare ervaringen is het verlies van het roer geweest. Komend van Terschelling, in het smalle en ondiepe Schuitengat grond geraakt bij roerig water en weg roer. Besmuikt hoorden we het verhaal aan. Het is ons overkomen op de Eems.

© dochter Rinske (6 )

We hebben ons in 1979 al zeilend op weg naar Borkum komend vanaf het Groninger Ra-wad aan de beruchte Meeuwenstaart gestoten in brandingachtig zeetje. Ons 3e seizoen met de nog jonge "WEERLICHT', bj 1976. Begin van de vakantie. Het roer, inclusief helmstok, vlag en vlaggestok is nooit teruggevonden. Wij hadden na een week een nieuw roer via de toen nog springlevende werf van Westerdijk&Zn in Eernewoude. Maar nu eentje, op ons dringend verzoek, met langere vingerlingen. Die ook nog eens ongelijk van lengte moesten zijn. Daar hebben we tot op heden plezier van. Het roer is er nooit meer afgevallen na een tik aan de grond. Bastiaan vertelt dat hun roer wel is gevonden, ze hebben het terug kunnen kopen tegen de bergingskosten. Maar korte vingerlingen zitten er nog steeds aan. Het kan dus weer gebeuren.

Een ander probleem waar Bastiaan tegen aan loopt is koelwateralarm. Net als 'Weerlicht' heeft de 'Najade" een gesloten koelsysteem. We hebben hem vertelt van ons gedoe daarmee na zo'n 20 jaar zorgeloos op motor varen. Bij ons zijn de problemen begonnen nadat het koelsysteem afgetapt is geweest omdat er een nieuwe dikke plaat onder de scheg gelast moest worden. Na veel getob en gedoe, nieuwe motor  en al, zijn we er, via Westerdijk, achter gekomen dat er een sprake is van een constructiefout in de scheg waar het koelwater in zit. Bij opnieuw vullen blijven er luchtbellen zitten die storing veroorzaken als het schip behoorlijk in beweging is of nadat het op een of andere manier voorover heeft gelegen. Zoals op het wad wel eens kan gebeuren. Oplossing van het probleem: het koelsysteem vullen als het schip voorover hangt en een extra ontluchtingskraantje laten monteren in motorruimte op het vlak. Het helpt. Wij hebben alweer zo'n 10 jaar geen problemen meer met het koelwater. Afkloppen.

We zijn benieuwd of er meer Westerdijkers zijn die het koelprobleem herkennen. Of die ervaring hebben opgedaan met een afgevallen roer.

Zomer ontmoetingen

Elke Westerdijkvaarder gaat, zo mogelijk, in de zomer een tocht maken met het schip. De zomer is dus ook de periode met de meeste kans op onderlinge ontmoetingen.
Otto en Carla van Fordivedaesje waren vier weken onderweg. Wij ontmoetten in Friesland:

Gerard en Rie van de Njord (9 m, bj '69) in Oostmahorn.

Helaas hadden zij een kapotte startmotor. Het schip zelf werd en wordt grondig gerenoveerd. Er is ooit brand geweest op een schip dat er naast lag. Daardoor waren bij aankoop door Gerard en Rie de zeilen nieuw, was het schip geverfd, waren de rondhouten nieuw en 1 zwaard. Het hout in de kuip is nog deels verrot en wordt aangepakt. Ook het vlak is gedeeltelijk vervangen. En er is een chemisch toilet geplaatst. Kortom, er is veel werk verricht door de enthousiaste nieuwe schippers. Bijzonder is dat Njord ook kimkieltjes heeft (vraag: welk schip heeft dat ook?)


Bij de Gudsekop, Sneekermeer spraken wij Jan en Isa van Stradivari (10 m).

Dit schip heette voorheen Miedbringer. Het werd in 2011 volledig gerenoveerd. Alles werd geschilderd en gelakt, er werd een overloop gemonteerd en de assen van de zwaarden werden vernieuwd. Het dek werd voorzien van kunststof 'teak'. Grappig detail: op het roer is een viool aangebracht. Jan en Isa hebben het schip te koop gezet, zij hebben een kotter gekocht waarmee zij naar het buitenland willen varen.

In Eastermar zagen wij de Wyldeman (10 m, bj '74) liggen. De eigenaren Douwe en Greetje waren niet op het schip. Eastermar is hun thuishaven. En in Stavoren kwam Trijn van Leemput (9 m) langsvaren. Wij kennen de eigenaren van dit schip (nog) niet, we waren helaas te laat om ze aan te kunnen spreken. Mochten ze dit bericht lezen, neem svp contact met ons op.

Op Schiermonnikoog lagen in de overvolle jachthaven: Wim met partner op hun Vrouwe Klaziena (9 m, bj '74?), foto links.

En we troffen Ruud met zoon, dochter en kleindochter op zijn Gossiemijne (10 m, bj '76). (foto rechts © Els, eerder gemaakt).  



Ontmoetingen van Weerlicht

Els en Luuk van Weerlicht (10 m) zagen op terugweg van het Duitse wad in Zuid Oost Lauwers nabij Noordpolderzijl de Silveren Maen varen. 

De Silveren Maen is het grootste door Westerdijk gebouwde schip (11,5 m) Het is onlangs aangekocht door Nico en Nelleke. Zij zijn gelauwerde wedstrijdzeilers, wellicht dat zij hierover tzt op dit blog meer willen vertellen.

Eind lente/begin zomer heeft Weerlicht op Schiermonnikoog in een eveneens goed gevulde haven een inmiddels 'klassieke' Westerdijk zeeschouw getroffen: Vrijheid (9 m) uit 1964. Dit 50 jarige schip is sinds 2009 in het bezit van de fam. Lukkien in Zoutkamp. Met het originele werfplaatje. Onder de naam Dalson heeft dit schip lang rondgevaren, vermoedelijk in midden Nederland. 

In de haven van Schier lag ook de Vrouwe Johanna (8,5 m, bj '69) met de fam. Maathuis als 3e eigenaar (sinds 2006).
  
Buiten de haven lag een Westerdijk zeeschouw voor anker, waarop met de kijker geen naam te ontdekken was. Latere informatie leerde dat het schip Burgelaar heet (8,5 m en ook bj '69).

De Vrouwe Cornelia (9,5 m bj '88) is door Els en Luuk ook op Schier gezien maar we hebben de eigenaars niet gesproken. Zelf te druk met kleinkinderen die komen ervaren waar hun moeder mee groot gebracht is: wad'n vreugd.

De 3 Gebroeders (10 m bj'73) sinds kort van Pieter cs (voorheen rondgevaren als Ruben, Ter Luyne, Jonge Harm en de Jonge Pieter) heeft al aangekondigd vanuit Steenwijk een lang weekend naar Lauwersoog en het wad te komen eind september.



Eind augustus troffen ook de schippers van Weerlicht en Fordivedaesje elkaar, niet helemaal toevallig in Earnewald op het werfeiland, de bakermat van de meeste van onze schepen en thuishaven van Fordivedaesje. Met het oog op hun voortschrijdende leeftijd en voorliefde voor ankeren wilden Els en Luuk een elektrische ankermastlier laten aanbrengen naar voorbeeld van o.a. Fordivedaesje. Zij vonden Wieger Westerdijk, zoon van Klaas, een van de bouwers, bereid deze klus te doen. Voor Els en Luuk was het een bijzondere en leuke ervaring Weerlicht weer in de loods te zien staan waar ze het 38 jaar geleden als casco hebben laten bouwen. Gepensioneerd bouwer Klaas heeft nu ook weer een handje geholpen.

Het vaarseizoen is nog niet voorbij voor iedereen, dus wie weet wie wie nog tegenkomt.......en wie we over het hoofd zagen. We horen graag wanneer en waar u Fordivedaesje of Weerlicht wel gezien hebt en wij u niet :-) Of wanneer u van welke Westerdijk zeeschouw dan ook iets weet te vertellen over haar geschiedenis of huidige 'leven'. We horen het graag via ons emailadres: westerdijkzeeschouwencontact at gmail.com.
Ook krijgen we graag reacties van schippers die niet in Friesland of op het wad varen. 

Ontmoetingen op Schier

Een paar weken na Els en Luuk Knol-Licht gingen Otto en Carla de Beus-Verrips naar Schiermonnikoog. Eindelijk redelijk weer en goede wind. We kregen een hartelijk welkom van havenmeester Ton, en van Jitske van restaurant Liberty Glo (heerlijk gegeten).
Na 1 dag kwam de Westerdijk zeeschouw Gossiemijne binnenlopen. Leuk. We hebben kennis gemaakt met Erica en Ruud en hun kleindochter Roos.
En heel bijzonder: we ontmoeten daar ook een klasgenoot van Carla van de middelbare school: Maarten. Hij vierde met broers en zwager zijn 65ste verjaardag. Ook in een schouw (geen Westerdijk).
Van een Lemsteraakvaarder kregen wij een folder van Sail Giethoorn 2014, een evenement waar historische en klassieke schepen aan kunnen deelnemen. Kijk op www.sailgiethoorn.nl
Het was prachtig weer en we hebben ruim wadgelopen.
Ton waarschuwde ons nog dat we rond laagwater onze afsluiters dicht moesten houden (zeker de ingaande van het boordtoilet). Want je komt vrijwel met de kiel op de grond. Immers dit jaar heeft de gemeente Schiermonnikoog niet gebaggerd in de haven.

Wachtsteiger behoeft verbetering
Terug naar de Robbengatsluis stuitten we op de wachtsteiger, eigenlijk geen steiger maar balken. Wij vinden dat deze verbeterd zou moeten worden. Hij is te kort, er kunnen maar 2 jachten aanleggen. De meerpalen zijn op de beroepsvaart afgestemd en er zijn te weinig bolders. Zeker met achterlijke wind een hachelijke situatie. Een goede drijfsteiger zou een oplossing zijn. Overigens zouden wij het ook toejuichen wanneer er in de sluis zelf touwen zouden komen.
Carla stuurt een brief hierover naar Rijkswaterstaat.

 Fordivedaesje op weg naar Schiermonnikoog

  Carla en Otto ontmoeten klasgenoot Maarten (rechts) 

naar Schiermonnikoog

De vakantieperiode nadert. Stel dat jullie op het wad verzeild raken en naar Schiermonnikoog gaan. Vooral wie er al vaker is geweest zal merken dat je er nu anders naar toe moet varen dan voorheen. Het alternatieve Harmsgeultje, met de gele boeien, is nu als officiele geul betond met rode en een paar groene boeien. En heet nu Reegeul. De voormalige Reegeul is opgenomen. De nieuwe scheidingston Gs4a/R1 ligt verder oostwaarts. De nieuwe betonning staat op de inmiddels verschenen nieuwe uitgave van het Oostblad 2013. Toen we begin juni een nacht in de haven van Schier lagen hebben we ook wat foto's gemaakt van de situatie bij laagwater. Er is niet gebaggerd dit jaar. Misschien heb je er wat aan. Vandaar een inkijkje in ons webalbum
130605-06 vv Lauwersoog-Schiermonnikoog WEERLICHT © Luuk en Els Knol-Licht
(lees eventueel ook meer er over op www.wadvanels.blogspot.com )
Doorgaans is Schiermonnikoog voor Westerdijkzeeschouwen van 2 uur voor tot 1,5 uur na Hoogwater te bereiken. De zeeverkeerspost Schiermonnikoog, kan 5, geeft elk oneven half uur het weerbericht en actuele waterstand.

Dit koude voorjaar bleef het lang rustig op het water, maar we, zowel Carla en Otto op de FORDIVEDAESJE vanuit Eernewoude als wij op WEERLICHT vanuit Lauwersoog, hopen dit jaar toch de nodige Westerdijk zeeschouwen contacten te leggen, opdat het gegevensbestand verder geactualiseerd kan worden. We kijken er in ieder geval naar uit, al weten ook wij nu nog niet waarheen weer en wind ons zal brengen. En mochten we elkaar niet tegenkomen, dan wilt u ons hopenlijk via de e-mail benaderen. Tot ziens, goede vaart en  zomerseizoen.